"Ζάκυνθος" Το λουλούδι της Ανατολής

Τι εστί Ζάκυνθος!

Το περίφημο Ναυάγιο

Το νοτιότερο νησί του Ιονίου μας υποδέχεται στην αγκαλιά του και μας εντυπωσιάζει με την αρχοντιά του, τις ατέλειωτες παραλίες του, τους έντονους γεωλογικούς σχηματισμούς και το εξωτικό γαλαζοπράσινο της θάλασσάς του. Το ‘’fiore di Levante’’ των Ενετών, ή αν προτιμάτε ‘’λουλούδι της Ανατολής’’ ελληνιστί, είναι ένας φιλόξενος τόπος, εύκολα προσβάσιμος, ιδανικός για καλοκαιρινές διακοπές. Ας τον ανακαλύψουμε μαζί βήμα βήμα.

Από το χθες στο σήμερα
Το νησί πήρε το όνομά του από τον πρώτο οικιστή του, το Ζάκυνθο, γιο του βασιλιά της Φρυγίας Δάρδανου, ο οποίος έφτασε εδώ περί το 1500 π.Χ.
Αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα ως ‘’υλήεσσα’’ που σημαίνει δασώδης.
Πήρε μέρος στον Πελοποννησιακό πόλεμο, όπου συμμετείχε στην εκστρατεία της Σικελίας, στο πλευρό των Αθηναίων. Μετά την ατυχή (για τους Αθηναίους) κατάληξη του πολέμου κατακτήθηκε από τη Σπάρτη.
Στη συνέχεια της ιστορίας της κατακτήθηκε από τους Μακεδόνες και τους Ρωμαίους. Με την παρακμή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το νησί βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεχόμενο επιδρομές πειρατών, Γότθων, Βανδάλων και άλλων επίδοξων πλιατσικολόγων.
Το ίδιο σκοτεινή ήταν και η περίοδος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, καθώς, ευρισκόμενη στα δυτικά όριά της, δεν αναπτύχθηκε ιδιαίτερα.
Το 12ο μ.Χ. αιώνα το νησί, μαζί με τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά, καταλαμβάνεται από τους Φράγκους, ενώ το 1479 πέφτει (ευτυχώς για λίγο) στα χέρια των Τούρκων.
Το 1485, μόλις έξι χρόνια μετά την κατάκτησή της από τους Τούρκους, καταλαμβάνεται από τους Ενετούς, την νέα Ευρωπαϊκή δύναμη. Τότε ξεκινάει μία περίοδος οικονομικής και πνευματικής άνθησης για τη Ζάκυνθο.
Το 1797 ξεκινά η περίοδος της Γαλλοκρατίας για το νησί, που κρατάει μόλις 15 μήνες.
Το 1798 η Ζάκυνθος, μαζί μα τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά, καταλαμβάνεται από τους Ρώσους και τους Τούρκους, ενώ το 1800 ανεξαρτητοποιούνται και αποτελούν την ‘’Επτάνησο Πολιτεία’’. Η ‘’Επτάνησος Πολιτεία’’ είχε ζωή επτά ετών, καθώς το 1807 ξανακυριεύτηκε από τους Γάλλους. Όμως, ούτε οι Γάλλοι στέριωσαν, αφού το 1809 ο πανίσχυρος Αγγλικός στόλος καταλαμβάνει το νησί. Ξεκινάει έτσι μία μακρά περίοδος Αγγλικής κυριαρχίας (1809 – 1864), κατά την οποία στο νησί έγιναν πολλά έργα υποδομών, όπως δημόσια κτίρια, δρόμοι, λιμάνια κλπ. Με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 οι Ζακυνθινοί και οι υπόλοιποι Επτανήσιοι, παρά τις έντονες αντιδράσεις των Άγγλων, βοήθησαν με κάθε μέσο στους αγώνες για την ελευθερία και με την ίδρυση του Ελληνικού κράτους άρχισαν να διεκδικούν την ένωση με την Ελλάδα. Έτσι, στις 21 Μαΐου 1864, γίνεται με κάθε επισημότητα η ένωση των Επτανήσων με τη μητέρα πατρίδα, της οποίας αποτελούσαν αναπόσπαστο τμήμα από την αρχαιότητα.

Η θέα από την Μπόχαλη

Η πόλη

Είναι χτισμένη στην ανατολική πλευρά του νησιού, κάτω από το λόφο της Μπόχαλης, όπου βρίσκεται το Ενετικό κάστρο. Ο καταστροφικός σεισμός του 1953 και η πυρκαγιά που ακολούθησε την κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά. Όμως, οι κάτοικοί της, με περισσό μεράκι και πείσμα την ξαναέκτισαν, φροντίζοντας να διατηρήσουν (στο μέτρο του δυνατού) τη ρυμοτομία και την αρχιτεκτονική φιλοσοφία της παλιάς πόλης. Ξεκινάμε από τη ‘’στράτα μαρίνα’’, τον παραλιακό δρόμο που είναι η καρδιά της πόλης, με πλήθος κόσμου, τουριστικά μαγαζιά, καφετέριες, εστιατόρια, συναντάμε την εκκλησία του πολιούχου αγίου Διονυσίου με το εντυπωσιακό καμπαναριό, ίδιο με του αγίου Μάρκου στη Βενετία και συνεχίζουμε την περιήγησή μας στην πλατεία Διονυσίου Σολωμού, όπου στο κέντρο της υπάρχει ο ανδριάντας του εθνικού μας ποιητή. Εδώ θα δούμε τον ενετικό ναό του Αγίου Νικολάου του Μώλου (17ος αιώνας), που είχε την τύχη να διασωθεί από την καταστροφική πυρκαγιά του 1953, το Μεταβυζαντινό μουσείο και το κτίριο της Βιβλιοθήκης. Μπαίνοντας στα ενδότερα της πόλης, με τα γραφικά καντούνια, φτάνουμε στην πλατεία του Αγίου Μάρκου, όπου βρίσκεται η ομώνυμη καθολική εκκλησία και το μουσείο Σολωμού, Κάλβου και Επιφανών Ζακυνθινών. Από την πλατεία Αγίου Μάρκου ξεκινάει και ο πιο εμπορικός δρόμος της Ζακύνθου, με έντονη κίνηση και πολλά καταστήματα, η οδός Α. Ρώμα.

Παραλίες

Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Η Ζάκυνθος έχει αμέτρητες και πανέμορφες παραλίες για όλα τα γούστα. Αμμώδεις, με ζεστή θάλασσα, παγωμένες, άγριες, εξωτικές… Έτσι, θα σταθούμε στις σημαντικότερες (μάλλον υποκειμενικά) γιατί ακόμα και να προσπαθήσουμε να τις αναφέρουμε όλες, είναι σίγουρο πως κάποιες θα μας διαφύγουν.
• Λαγανάς. Στον ομώνυμο όρμο, στη νότια πλευρά του νησιού. Η πιο γνωστή παραλία της Ζακύνθου, απέραντη, με ψιλή άμμο, ρηχά νερά και πλήρως αξιοποιημένη.
• Μπανάνα. Από τις μεγαλύτερες παραλίες, νοτιοανατολικά, στο Βασιλικό. Πλήρως οργανωμένη, με καταπληκτική αμμουδιά και κεφάτη διάθεση που δημιουργούν τα beach bar.
• Ναυάγιο. Η πιο εντυπωσιακή παραλία της Ζακύνθου. Δεν είναι τυχαίο που φωτογραφίες της επιλέγονται για να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας παγκοσμίως. Άγριο και επιβλητικό τοπίο, κρυστάλλινα και παγωμένα νερά, κατάλευκη άμμος και ένα ναυάγιο, ιδανικά τοποθετημένο από τον καιρό για να συμπληρώσει τη μαγευτική εικόνα. Προσεγγίζεται μόνο από τη θάλασσα, με τουριστικά πλοιάρια που φεύγουν από τη Ζάκυνθο, τον Άγιο Νικόλαο, τις Αλυκές και το Σκινάρι.
• Γέρακας. Καταπληκτική παραλία, αμμώδης, στη νοτιοανατολική μύτη του νησιού, στον όρμο του Λαγανά. Εδώ γεννάει τα αυγά της η χελώνα caretta-caretta, με συνέπεια να απαγορεύονται οι παντός είδους δραστηριότητες.
• Τσιλιβί. Λίγο βόρεια από την πόλη της Ζακύνθου, με ψιλή άμμο, πεντακάθαρα νερά και οργανωμένες θαλάσσιες δραστηριότητες.
• Αλικανάς. Βορειότερα από το Τσιλιβί, αντίστοιχης ομορφιάς και παροχών.
• Αλυκές. Ανατολικά του νησιού. Με ρηχά, κρυστάλλινα νερά, ψιλή άμμο και πολύ κόσμο, που την προτιμάει λόγω της εξαιρετικής οργάνωσης και των πολλών μαγαζιών.
• Καλαμάκι. Δίπλα στη Μπανάνα με… τι άλλο, άμμο και νερά να τα πιεις στο ποτήρι.
• Αργάσι. Πολύ κοντά στην πόλη, μόλις 3 χλμ, οργανωμένη και πολύκοσμη.
• Άγιος Σώστης. Στον όρμο του Λαγανά. Εδώ βρίσκεται και το ομώνυμο νησάκι, που μπορείτε να το επισκεφθείτε διασχίζοντας την ξύλινη πεζογέφυρα.
• Κερί. Μικρός όρμος, στα νοτιοδυτικά του νησιού, με χαρακτηριστικό ανάγλυφο και πλούσιο βυθό.
• Μαραθονήσι. Εξωτική εικόνα, παραμυθένια νερά, υπέροχο φυσικό τοπίο. Θα το επισκεφθείτε με καραβάκι από το Λαγανά.
• Ιόνιο. Δίπλα στη Μπανάνα, με ρηχά, διάφανα νερά.
• Πόρτο Ζόρο. Όμορφη παραλία, που την κάνει ξεχωριστή το έντονο ανάγλυφο των βράχων που ορθώνονται μέσα από τα πεντακάθαρα νερά της.

Γαλάζιες Σπηλιές

 Αξιοθέατα
• Το Ναυάγιο. Εκπληκτική τοποθεσία με έντονο ανάγλυφο και μία εντελώς απροσδόκητη εικόνα. Ένα παλιό σκουριασμένο σκαρί, ξεβρασμένο από τη θάλασσα στις αρχές της δεκαετίας του ’80, έδωσε μία εντελώς ξεχωριστή νότα στην πανέμορφη παραλία και οι χιλιάδες φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί εδώ ταξίδεψαν τη Ζάκυνθο στα πέρατα του κόσμου. Η πρόσβαση στην παραλία γίνεται μόνο από τη θάλασσα, ενώ αν θέλετε να το θαυμάσετε από ψηλά, μπορείτε να το κάνετε από την εξέδρα που έχει στηθεί μετά το χωριό Μαριές.
• Γαλάζιες σπηλιές. Στη βόρεια εσχατιά του νησιού, στο ακρωτήριο Σχινάρι, βρίσκονται οι ξακουστές γαλάζιες σπηλιές. Η μεγαλύτερη, το Κυανούν σπήλαιο, ανακαλύφθηκε το 1897 και όπως καταμαρτυρά το όνομά της, εντυπωσιάζει με τις έντονα γαλάζιες αποχρώσεις του εσωτερικού της.
• Το Ενετικό κάστρο. Βρίσκεται στο λόφο της Μπόχαλης. Η ανοικοδόμησή του ολοκληρώθηκε το 1646. Πάνω από την πόρτα της εισόδου του παρατηρούμε το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου. Η θέα προς την πόλη της Ζακύνθου είναι ειδυλλιακή.
• Λόφος Στράνη. Περιοχή με όμορφη θέα και με μια μεγάλη ιδιαιτερότητα. Εδώ πάνω έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός τον Εθνικό μας Ύμνο.
• Φάρος Κεριού. Στο νοτιοδυτικό άκρο της Ζακύνθου, χτισμένος το 1925, θα σας προσφέρει ένα από τα ομορφότερα ηλιοβασιλέματα της ζωής σας. Αυτός είναι και ο λόγος που τον επισκέπτονται αρκετοί τουρίστες.
• Ο Άγιος Γεώργιος Γκρεμνών. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αναφωνήτρια. Όπως μας πληροφορεί εντοιχισμένη πινακίδα χτίστηκε το 1568 και ανακαινίστηκε το 1856. Ακολουθείστε το μονοπάτι που θα σας φέρει στη σπηλιά όπου, σύμφωνα με την παράδοση, ασκήτεψε ο άγιος Γεράσιμος, ο προστάτης της Κεφαλονιάς.
• Μονή Παναγίας Αναφωνήτριας. Κοντά στο χωριό Αναφωνήτρια, περίπου 35 χλμ από την πόλη, βρίσκεται το μοναστήρι, το οποίο ιδρύθηκε το 15ο μ.Χ. αιώνα και στο οποίο μόνασε ο προστάτης του νησιού, άγιος Διονύσιος.

Επισκεφθείτε
• Τις Στροφάδες. Πρόκειται για δύο μικρά νησάκια, την Άρπυια και το Σταμφάνι, νότια της Ζακύνθου, απέναντι από την Κυπαρισσία. Στο μεγαλύτερο από αυτά δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο με την μονή της Παναγίας της Πάντων Χαράς, που ίδρυσε το 1241 μ.Χ. η πριγκίπισσα Ειρήνη. Εδώ μόνασε ο άγιος Διονύσιος, προστάτης της Ζακύνθου, όπου διατηρείται και ο τάφος του. Οι Στροφάδες ανήκουν, με προεδρικό διάταγμα, στο Εθνικό θαλάσσιο πάρκο Ζακύνθου και έχουν χαρακτηριστεί προστατευμένη περιοχή, καθώς φιλοξενούν πολλά είδη μεταναστευτικών πουλιών, αλλά και πολλά σπάνια είδη χλωρίδας.
• Τις Βολίμες. Ορεινό παραδοσιακό χωριό της Ζακύνθου, που έχει κρατήσει αναλλοίωτη την εικόνα του, ονομαστό για τα χειροποίητα κεντητά και υφαντά του.
• Το Κερί. Χαρακτηριστικό μεσόγειο παραδοσιακό χωριό της Ζακύνθου.

Μη χάσετε
• Τις καντάδες της Ζακύνθου. Η Ζάκυνθος έχει μακρά παράδοση στη μουσική και ιδίως στις καντάδες. Ανακαλύψτε ταβερνάκια που φιλοξενούν παρέες κανταδόρων και ταξιδέψτε μαζί τους σε εποχές ρομαντισμού, αγάπης και αριστοκρατίας.
• Τις εκδηλώσεις της Μεγάλης Εβδομάδας. Στη Ζάκυνθο η Μεγάλη Πέμπτη και η Μεγάλη Παρασκευή έχουν ξεχωριστό χρώμα. Ξεχωρίζουν, η περιφορά του Εσταυρωμένου (Μ. Πέμπτη), η λιτανεία του Εσταυρωμένου που γίνεται το μεσημέρι της Μ.Παρασκευής στον Άγιο Νικόλαο του Μώλου και η περιφορά του Επιταφίου, στον Άγιο Νικόλαο των ξένων, που ξεκινάει στις 2 τα μεσάνυχτα και τελειώνει μετά τις 5 το πρωί.

Η θέα στις Μυζήθρες